رستگاري از نگاه پيامبر
اين دفتر آرزوهاي دراز
اي ابوذر :
مبادا به درازي آرزو کارهاي نيکو را به تاخير اندازي چونکه تو فعلا داراي همين امروزي و معلوم نيست که فردا هم زنده باشي اگر فردايي هم داشتي در آن هم همانند امروز باش و اگر فردايي برايت نبود از آنچه امروزت از دستت رفته پشيمان نخواهي شد (فرازي از وصيت پيامبر به ابوذر )
آرزوهاي بلند
رسول گرامي اسلامي مي فرمايد
همانا آنچه بيشتر از هر چيز بر امتم مي ترسم هواي نفس و درازي آرزوست هواي نفس موجب باز داشتن از حق گردد و درازي آرزو باعث فراموشي آخرت است( اثتي عشريه ص35)
انسان هر چه پيرتر مي گردد و به مرگ نزديکتر مي شود حرصش به دنيا و متاع فانيش افزونتر و آرزوهايش به بقاء زندگي و راحتي در اين جهان فاني بيشتر مي شود چنانچه پيامبر مي فرمايد
فرزند آدم پير مي گردد و دو چيزش جوان مي شود حرص و آرزوي دراز(اصول کافي ج 2 ص 333)
امير مومنان مي فرمايد:
روزگار بدنها را فرسوده مي سازد و آرزوها را تازه مي کند
ريشه نخل کهنسال از جوان افزونتر است           بيشتر دلبستگي باشد بدنيا پير را
معمولا آرزوهاي دور و دراز معلول اميد بستن به عمر طولانيست و چه بسا که بدان اميد کارهاي نيکو به تاخير افتد و در انجام امور واجب تعلل شود و طمع و حرص دنيا انسان را فراگيرد و آخرت بدست فراموشي سپرده شودو سرانجام بسياري از همين افراد آزمند و آرزومند را نيز ديده ايم که چگونه آرزوهاي طولانيشان مايه رسوايي و منفور شدنشان در همين دنيا گشته و در حيات و مماتشان مورد طعن واقع شده اند
حضرت علي در نکوهش اينان چنين فرمايد :
هر که دنبال آرزوي خود بشتابد و مهارش را رها کند مرگ او را بلغزاند و بيندازد و به آرزويش نرسيده بميرد (نهج البلاغه باب الحکم و المواعظ شماره 18)
دل بستن به آرزوهاست که انسان را آزمند و نيازمند سازد و موجب کردار زشت و ناپسند گردد چنانچه باز آن حضرت مي فرمايد : برترين بي نيازي ترک آرزوهاست و هرکه آرزو را دراز گردانيد کردار را بد نمود

دفتر دوم بي ارزشي دنيا
اي ابوذر :
سوگند به آنکه جان محمد در دست اوست اگر دنيا نزد خداوند بقدر بال پشه يا مگسي ارزش داشت به انسان کافر حتي يک مرتبه نيز آب نمي داد
بي ارزشي دنيا
دنيا گذرگاهي است به سوي خدا و رسيدن به نهايت کمال معنوي و فرصتي براي پيمودن راه راست و کسب زاد و توشه اي براي جايگاه ابدي و رسيدن به سعادت سرمدي آنکه در اين جهان در تهذيب نفس خويش بکوشد و بداند که اين دنيا تنها وسيله اي مي باشد براي نيل به هدف و مقصد والا و پيمودن مسير اعلي بدان دل نبندد و از زندگي زود گذر و کوتاه خويش در اين دنياي دني کمال بهره برداري را براي جهان جاودان آخرت و زندگي حقيقي و هميشگي آنجا بنمايد و بداند که حيات واقعي در آن سر است چنانچه خداي سبحان فرمايد:
و نيست اين زندگاني دنيا مگر بيهوده و بازيچه و راستي که منزلگاه آخرتزندگاني حقيقي است (عنکبوت آيه 64)
شگفتا که گاه برخي اقبال دنيا به کسي را نشانه خوشبختي و سعادت دانسته و براي آن عاقبت بخيري گمان نموده و غافلند از اينکه گاه بد عاقبت ترين و شقيترين افراد نهايت درجه تعلقات و تنعمات ناپايدار و زود گذر اين دنياي دني را داراگشته و به سختي بدان دلبسته اند تا بدانجا که براي حفظ تعلقاتشان از هيچگونه رذالت و جنايت و دنائت و ظلم و ستمي فرو گذار ننموده اند
آري همچنانکه رسول گرانقدر اسلام فرمودند دليل بر بي ارزشي اين دنيا همين بس که خداوند حکيم حتي منکران وجود خودشان را از تعلقات فاني دنيوي بهره مند ساخته و گاه به قارونها و فرعونها و شدادها و نمرودها تمامي نعمتهاي ظاهري اين دنيا دني را به گمان خودشان برايشان نعمت و سعادت ارزاني داشته است
رسول گرامي اسلام مي فرمايد :
کسي نيست که از دنيا چيزي برگيرد هر چند به لقمه اي باشد مگر اينکه خداوند به همان اندازه نصيبش را از آخرت کم نمايد
حضرت موسي بن جعفر در مورد دنيا و آخرت مي فرمايد:
بدست آوردن کالاي دنيا و دين هر دو مشکل است اما کالاي دنيا را به هرچه اش دست دراز کني بيني که تبه کاري بر تو در آن پيشي جسته ولي براي دست يابي کالاي آخرت ياراني نيابي که تو را بر آن کمک و ياري نمايند دنيا بسي دنيست و بي وفا و عقبي بسي عاليست و ووفادار به اهلش
حضرت عيسي در مکاشفه اي دنيا را در صورت پير زني ديد و به او فرمود :
چند شوهر نمودي؟
گفت از بس زياد است در عدد نگنجد
حضرت فرمود مردند يا طلاقت دادند؟
گفت : بلکه همه را کشتم
حضرت فرمود پس عجب از احمقان ديگر که مي بينند با ديگران چه مي کني و باز در تو رغبت مي کنند و عبرت نمي گيرند.
پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم به ابوذر مي فرمايد: اي ابوذر دنيا و آنچه در اوست لعنت و نفرين شده مگر آنچه به وسيله آن رضاي الهي منظور شود.
کسب رضاي الهي
آنچه از اين دنيا در راه کسب خشنودي خداوندي قصد شود پسنديده است و شايسته مانند علم و عمل نيک که علم بعينه با فرد ماندگار باشد و اثر بسزاي عمل نيز باقي و پا بر جا باشد و داراي فرجامي نيکو باشد.